Konya'da yaşayan 77 yaşındaki çekirdekçi, ekmek parası için her gün kilometrelerce yol yürüyor

Konya’da yaşayan 77 yaşındaki çekirdekçi, ekmek parası için her gün kilometrelerce yol yürüyor

İHA

İbrahim Bayır, Konya’nın Karapınar ilçesinde seyyar satıcılık yapıyor.

Bayır, 77 yaşında her gün kilometrelerce yürüyerek ekmeğini kazanıyor.

İlerleyen yaşına karşın çalışma azmi ile herkese örnek olan Bayır, her gün işinin başında.

Satış yapmak için kendisine kalabalık yerler seçen Bayır, caddelerde, kafelerde, dükkanlarda dolaşıyor.

İş hayatına çekirdek satarak başladı

Çekirdek satarak başladığı iş hayatında kemer, tespih, cüzdan üzere eserler satan 77 yaşındaki İbrahim Bayır, 53 yıldır sabah erkenden başlayan mesaisinde akşama kadar kilometrelerce yürüyor.

“Çocuk yaşlarda çalışmaya başladım”

Çocukluğunun ekonomik açıdan zorluklar içerisinde geçtiğini söyleyen Bayır, ailesinin ekonomik kasvetler yaşadığını şöyle anlattı:

Babam yoksuldu ve daima bir işe sahip değildi. Bizi de kimseye muhtaç etmedi. Ben de ekmek çabasına küçük yaşlarda başladım. Şimdiki çocuklar üzere ne oyun oynadım ne de bisikletim oldu.

“Kazandığıma az yahut çok daima şükrettim”

Askerliğini tamamladıktan sonra seyyar satıcılık yapmaya karar verdiğini söyleyen Bayır, seyyar satıcılığı nasıl başladığını şöyle aktardı:

1970 yılında seyyar otomobilde tarihi çeşmenin önünde çekirdek satmaya başladım. Çok güzel müşterim oldu. Kese kağıdına doldurup cam bardakla müşterilerime 10 yıl mühlet ile hizmet ettim. Bu işin tadı oburdu. Büyük bir istekle işimi yapar ve kazandığım ile keyifli olurdum. O nedenle bana birçok insan işimden ötürü ‘Çekirdekçi İbrahim’ der. Akabinde caddelerde gezerek, kemer, tespih, çorap, esans, cüzdan üzere eserleri satarak konutuma ekmek götürdüm. Kazandığıma az yahut çok daima şükrettim. İşlerim çok âlâ gitti, sermaye yaptım. Ailemi kimseye muhtaç etmedim. Çocuklarımı evlendirdim. Artık eşimle keyifli hayat sürüyorum.

“Her vakit sevinçli ve psikolojimin hoş olmasını, çalışmaya borçluyum”

Bayır, ortadan geçen 53 yılda seyyar satıcılık ile 7 çocuk büyütüp, evlendirdiğini tabir etti. Çalışmaktan memnun olduğunu belirten Bayır, yaşadıklarını şöyle lisana getirdi:

İlerleyen yaşıma karşın hala çalışıyorum. Çalışmadan duramıyorum. Sabahın erken saatlerinde caddelerde ve esnaf dükkanlarında rızkımı arıyorum. Çalışmadan asla yaşayamam. Sıhhatim el verdiği sürece çalışmaya devam edeceğim. İşimi zevk alarak ve büyük bir istekle yapıyorum. Yaşım 77 fakat hala kendimi genç hissediyor, çalışma gücü buluyorum. Hayat her vakit uğraş etmektir. Emekli olmama karşın bu çabaya devam ediyorum. Seyyar satıcılık yaparak konutumu yaptırdım ve çocuklarımı evlendirdim. İşimi asla küçümsemedim. Kazandığıma her vakit kanaat edip şükrettim. Daima çalışmasam ruhsal olarak bu kadar rahat olamazdım.

İbrahim Bayır, ekmek parası için yolları aşındırıyor

“Elim ayağım tuttuğu sürece çalışmaya devam”

Elimiz, ayağımız tuttuğu sürece çalışmaya devam edeceğim. Yaz, kış demeden çalışıyorum. 53 yılda her vakit sevinçli ve psikolojimin hoş olmasını, çalışmaya borçluyum. Bu işi bırakmayacağım. Çocuklarımın hepsini iş sahibi yaptım. Bana muhtaçlıkları yok.

“Çalışan adam paslanmaz, çalışmak kadar güzle bir şey yok”

Gençlere seslenen Bayır, günümüzde gençlerin iş beğenmediğini kaydederek, şu öğütleri verdi:

Gençler masa başı ve güç olmayan iş istiyor. Yeterli de herkes masa başında çalışırsa, toprağı kim ekecek, terziliği kim yapacak, ayakkabıyı kim tamir edecek? Kim endüstride çalışacak? Ekmeği kim çıkaracak? İnsan kimseye muhtaç olmayacak formda çalışıp rızkını çıkarmalı. Gençler çalışmalı ve parasının değerini bilmeli. Çalışan adam paslanmaz, çalışmak kadar güzle bir şey yok. Makus yola gitmeyin. Memleketimiz hoş memleket. Büyüklere saygılı olun. Çalışan gençleri seviyorum. Birden fazla çalışmıyor. Kahve köşelerinde oturuyor. Gençler çalışmalı, ilçemizde iş çok, para bol. Konutumda oturamıyorum. Çalışınca hoşlaşıyorum. Çalışınca hem vakit geçiriyorum hem de dostlarımla sohbet ediyorum. Gün uzunluğu kilometrelerce yürüsem de yorulmuyorum. Eski yıllar yeterliydi hoştu. Onun tadı oburdu lakin bu da güzel. Kimseye muhtaç değilim. İşimden mutluyum.